I chyba właśnie dlatego ta opowieść tak bardzo mnie poruszyła. Bo im dłużej o niej myślę, tym bardziej widzę, że Odyseja nie jest tylko historią jednego człowieka, który próbuje wrócić do swojej ojczyzny. Jest opowieścią o nas, o każdym z nas.

Wrześniowa podróż. Od zaćmienia do pełni. Od puszczania do „JA JESTEM”Wrześniowa podróż przebiegać będzie pomiędzy tymi dwoma biegunami. Będzie to podróż nie pomiędzy duchowością a codziennością, lecz ku miejscu, w którym jedno wreszcie przestaje być oddzielone od drugiego.

Na początku sierpnia napisałam o zbliżającej się sierpniowej podróży. O trzech progach, przez które będziemy przechodzić: SKRZYDŁA - ODWAGA - WOLNOŚĆ Nie wiedziałam wtedy jeszcze, jak bardzo osobiście przeżyję tę drogę. Dzisiaj jesteśmy w jej przedostatnim dniu. Jutro pełnia Księżyca w Rybach i zaćmienie.

O Erze Wodnika mówi się coraz więcej. Mówi się, że nadchodzi nowa świadomość, że stare struktury upadają, że ludzkość się przebudza, że wchodzimy w czas wolności, prawdy, wspólnoty i zupełnie nowego sposobu istnienia. Lubię tę wizję. Ale coraz bardziej interesuje mnie inne pytanie.

Brama Lwa, zaćmienie Słońca i zaćmienie Księżyca czyli czas od 8.08 do 28.08. Sierpień 2026 roku to jest niezwykły czas. To czas, kiedy nie potrzebujemy już kolejnej odpowiedzi, a potrzebujemy odwagi, żeby zacząć żyć zgodnie z odpowiedziami, które już wcześniej do nas przyszły.

Czasami w życiu dochodzimy do miejsca, w którym czujemy, że dotychczasowe odpowiedzi już nam nie wystarczają. Powtarzamy podobne schematy. Wracamy do tych samych emocji. Stoimy przed ważną decyzją i nie wiemy, który kierunek jest naprawdę nasz. Czujemy, że coś nas zatrzymuje, ale nie potrafimy jeszcze nazwać, czym to jest. W takich momentach odczyt z Kronik Akaszy może stać się przestrzenią głębokiego wglądu, zatrzymania i spotkania ze sobą.

W tym roku wszystko wokół daty moich urodzin wydawało się szczególnie intensywne - pełnia księżyca, retrogradacja Merkurego, zmiana energii Jowisza, zatrzymanie pracy Wielkiego Zderzacza Hadronów. A do tego przypominam, że jesteśmy dokładnie w połowie roku Ognistego Konia, jest to uniwersalny rok 1.

Bo wyobraź sobie: siedzisz z zamkniętymi oczami, machasz rękami w jakiejś dziwnej pozycji, oddychasz tak, że gdyby ktoś zajrzał przez okno, pomyślałby, że za chwilę odlecisz 😄 Do tego mantry w nieznanym języku, czasem śmiech, czasem łzy, a czasem przyjemne ciepło w środku i wzruszenie. I na początku nie wiesz, skąd to wszystko się wzięło.

Są momenty w życiu, kiedy my - kobiety dochodzimy do tzw. ściany i zaczynamy uświadamiać sobie, że nie chcemy już niczego i nikomu udowadniać. Chcemy przestać dopasowywać się do oczekiwań ludzi wokół nas i całego tego świata zewnętrznego. Nie mamy już ochoty negocjować swojej wartości. I właśnie wtedy zaczyna się POWRÓT DO SIEBIE.

Nasze życie doświadcza nas w przeróżny sposób ale bardzo często prowadzi nas do momentu, gdy … nie potrzebujemy już kolejnej rady. Nie potrzebujemy kolejnej listy zadań, kolejnego planu naprawczego, czy słów „weź się w garść," albo „będzie dobrze” albo kolejnej metody, która obiecuje, że za pięć kroków wszystko się poukłada. Czasem kobieta potrzebuje po prostu się ZATRZYMAĆ.

Są kobiety, które przez lata nauczyły się dawać radę, nosić na barkach przysłowiowy cały świat, nie narzekać i nie poddawać się. Nie dlatego, że zawsze miały siłę. Nie dlatego, że nic ich nie bolało. Nie dlatego, że było im łatwiej niż innym. Nauczyły się dawać radę, bo często nie było innego wyjścia.

Kiedy pierwszy raz (w 2023 roku) pisałam o kakao ceremonialnym, zachwycałam się jego smakiem, gęstością, zapachem i tym cudownym uczuciem otwierania serca. Dziś czuję je jeszcze głębiej. Dla mnie kakao nie jest tylko napojem. Jest częścą mojej codziennej, porannej praktyki. Jest łagodnym zatrzymaniem, a jednocześnie jest zaproszeniem, żeby wrócić z głowy do ciała, z napięcia do oddechu, z kontroli do czucia.

Są takie momenty w życiu kobiety, kiedy wszystko na zewnątrz wygląda jeszcze „normalnie”. Wstajesz rano, robisz kawę dla siebie, śniadanie dla rodziny, w międzyczasie odpisujesz na wiadomości, potem pół dnia pracujesz, resztę dnia ogarniasz dom, dzieci, relacje i inne obowiązki. Uśmiechasz się, kiedy trzeba i mówisz: „wszystko dobrze”, nawet jeśli gdzieś głęboko czujesz, że to nie jest do końca prawda. Bo z zewnątrz często naprawdę wszystko wygląda dobrze. A w środku? W środk

Widzę to bardzo wyraźnie. Kobiety, które nie wierzą w siebie. Które czują, że coś w nich jest… ale nie potrafią tego uchwycić. Które szukają odpowiedzi wszędzie — tylko nie w sobie. Kupują kolejny kurs. Szukają kolejnego mentora, kolejnej metody. I to jest w porządku. Piszę to jako „my” — bo ja też tam byłam i znam to od podszewki. Szukamy pomocy. Na chwilę czujemy ulgę, czujemy, że jesteśmy bliżej. A potem znowu wracamy do punktu wyjścia. Bo nikt nie powiedział nam jednej rz

Uczucie martwienia się o pieniądze, zazdrość, rozczarowanie, zniechęcenie, wątpliwości czy strach o pieniądze powodują, że pieniądze nie...

Zdrowie i szczęście jest prawem przysługującym nam z urodzenia. Natomiast w tzw. „realu” jakże często chorujemy, cierpi nasze ciało, nasz...

Każdy poranek jest pełen okazji do dziękowania, absolutnie każdy. Bo już sam fakt, że się obudziliśmy – jest darem od Wszechświata. Ile...

Wdzięczność sprawia, że związki rozkwitają. Gdy jesteśmy wdzięczni za daną relację, otrzymujemy ogromną dawkę obfitości szczęścia,...

Dziś jest 25 października 2022r i to właśnie dziś mamy Nów Księżyca w Skorpionie i Zaćmienie Słońca. Dziś jest mocarny dzień, dziś jest...

Słowo „wdzięczność” mam wrażenie, że w ostatnich latach jest już tak często używane, że aż jakby „wyświechtane”, zużyte. Jakby wiemy o...