I chyba właśnie dlatego ta opowieść tak bardzo mnie poruszyła. Bo im dłużej o niej myślę, tym bardziej widzę, że Odyseja nie jest tylko historią jednego człowieka, który próbuje wrócić do swojej ojczyzny. Jest opowieścią o nas, o każdym z nas.

Są kobiety, które przez lata nauczyły się dawać radę, nosić na barkach przysłowiowy cały świat, nie narzekać i nie poddawać się. Nie dlatego, że zawsze miały siłę. Nie dlatego, że nic ich nie bolało. Nie dlatego, że było im łatwiej niż innym. Nauczyły się dawać radę, bo często nie było innego wyjścia.

Zdrowie i szczęście jest prawem przysługującym nam z urodzenia. Natomiast w tzw. „realu” jakże często chorujemy, cierpi nasze ciało, nasz...